آشنایی با دماغه سبز

 
تهیه و تنظیم: علی سلطان رضایی

جمهوری کاپ ورد یا دماغه سبز مجمع‌الجزایری در غرب قاره آفریقا است که جزو کشورهای فقیر دنیا به حساب می‌آید.

این جزایر را در قرن ۱۵ میلادی پرتغالی‌ها کشف کردند و تا آن زمان کسی در آن زندگی نمی‌کرد. پرتغالی‌ها آن را به عنوان خاک خود معرفی کردند.

این کشور پس از یک دوره طولانی جنگ مسلحانه در جنگل‌های گینه بیسائو در سال ۱۹۷۵ استقلال یافت. حزب آفریقایی که باعث شد گینه بیسائو مستقل شود همان گروهی است که برای دماغه سبز هم استقلال به ارمغان آورد.

سیاست در دماغه سبز

در دماغه سبز نخست وزیر رئیس دولت است و رئیس جمهور رئیس حکومت.

قدرت اجرایی در اختیار کابینه و نخست وزیر است.

قانون‌گذاری به طور مشترک به عهده دولت و مجلس ملی است و قوه قضائیه این کشور از بحث اجرایی و قانونگذاری جداست.

اقتصاد در دماغه سبز

تولید ناخالص داخلی این کشور 709/3میلیارد دلار است و ۱۲۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در آن ۲۱ درصد است و ۳۰ درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

محصولات صادراتی این کشور شامل سوخت، کفش، پوشاک و ماهی است که به کشورهای اسپانیا (4/39 درصد)،پرتغال (3/19 درصد)،هلند (3/11درصد)،آلمان(9/10 درصد) و مغرب ( مراکش) (1/4 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل مواد غذایی، محصولات صنعتی، تجهیزات حمل و نقل و سوخت است که از کشورهای پرتغال، (1/41 درصد)،هلند (6/10 درصد)،اسپانیا(5/6 درصد)، ایتالیا (5/5درصد)، ساحل عاج (2/5درصد) و برزیل (8/4 درصد) وارد می‌شود.

مردم دماغه سبز

جمعیت این کشور ۴۲۳ هزار و ۶۱۳ نفر است که میانگین سنی آنها ۲۰.۲ سال است. امید به زندگی در بدو تولد برای زنان 44/74سال و برای مردان 69/62 سال است.

۷۱ درصد از مردم آن از قوم مولاتو، ۲۸ درصد آفریقایی و یک درصد اروپایی هستند. مردم آن به زبان‌های پرتغالی و کریولو سخن می‌گویند.

دماغه سبز در یک نگاه

مساحت ۴،۰۳۳ کیلومتر مربع
جمعیت ۴۲۳،۶۱۳ نفر
پایتخت پرایا
واحد پول اسکودو
دامنه اینترنتی cv.
پیش شماره ۲۳۸+




تاريخ : سه شنبه 20 فروردين 1392برچسب:, | 16:53 | نویسنده : علی سلطان رضایی |

آشنایی با مکزیک

 
تهیه و نتظیم: علی سلطان رضایی

مکزیک کشوری در آمریکای جنوبی‌است که مهد یکی از مهم‍‌ترین تمدن‌های باستان، آزتک، بوده‌است.

این کشور از شمال با آمریکا، از جنوب و غرب با اقیانوس آرام، از جنوب شرق با گواتمالا و بلیز و از شرق با خلیج مکزیک همسایه است.

اولین آثاری که از انسان در مسوآمریکا (مکزیک کنونی) به دست آمده متعلق به ۴۰ هزار سال پیش است. در حدود ۹ هزار سال پیش سرخپوستان عهد باستان به کاشت ذرت روی آوردند. از این اتفاق به عنوان یک انقلاب فرهنگی یاد شده است.

در واقع تحول کشاورزی در مکزیک را که با کاشت ذرت آغاز شد، بسیاری از باستان‌شناسان سرمنشا تشکیل تمدن‌های پیشرفته‌تر دانسته‌اند. این تمدن‌ها در شهرها با استفاده از خط ساخت بناهای تاریخی، تحقیقات نجومی، ریاضیات و اتکا به نظامی‌گری ایجاد می‌شدند.

به مدت قریب به سه هزار سال اریدوامریکا و مسوامریکا (از نخستین مناطق ایجاد تمدن بشری در مکزیک) محل استقرار تمدن‌های پیشرفته موسوم به امریندیان (آمریکایی - سرخپوستی) بودند.

اما در سال ۱۵۱۹ تمدن‌های بومی مکزیک از سوی اسپانیایی‌ها مورد حمله قرار گرفتند. اسپانیایی‌ها با توسل به سلاح‌های آتشین توانستند تمدن‌های ازتک، مایا و اولمک را در مکزیک شکست دهند و این کشور را به تصرف خود درآورند.

در سال ۱۵۲۱ نیز اسپانیایی‌ها با کمک تلاکسکالتک‌ها، که از اصلی‌ترین دشمنان آزتک‌ها محسوب می‌شدند، تنوچیتیتلان پایتخت ازتک‌ها را به تصرف خود درآوردند. تصرف پایتخت ازتک منجر به تحت‌الحمایگی مکزیک در سال ۱۵۳۵ شد، از این پس مکزیک تحت‌الحمایه یا به تعبیری دیگر مستعمره اسپانیا شد.

مکزیک پرجمعیت‌ترین منطقه تحت‌الحمایه اسپانیا بود. پس از سه دهه استیلای امپراطوری اسپانیا، سرانجام در سال ۱۸۱۰ استقلال مکزیک از اسپانیا اعلام شد.

صدوراعلامیه استقلال منجر به یک دوره جنگ‌های طولانی میان نیرو‌های اسپانیا و مکزیکی‌ها شد. در نهایت در سال ۱۸۲۱ مکزیک رسماً به استقلال رسید و ایتوربیده به عنوان امپراطور این کشور بر تخت نشست.

دو سال بعد نیرو‌های انقلابی او را از قدرت برکنار کردند و در سال ۱۸۲۴ قانون اساسی برمبنای نظام حکومتی جمهوری در مکزیک تدوین شد. نام کشور را نیز از امپراطوری مکزیک به ایلات متحده مکزیک تغییر دادند.

سیاست در مکزیک

ایالات متحده مکزیک فدراسیونی است که بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۱۷ توسط یک نظام جمهوری و دولتی دموکرات اداره می‌شود.

بر اساس قانون اساسی سه نوع نهاد حکومتی برای اداره کشور تعریف شده‌اند: اتحادیه فدرال، دولت‌های ایالتی و دولت‌های استانی.

دولت فدرال از سه قوه تشکیل شده است:

قوه قانونگذاری(مقننه): کنگره اتحادیه که متشکل از دو مجلس نمایندگان و سنا است. تصویب قانون فدرال، اعلام جنگ، تعیین میزان مالیات، تصویب بودجه ملی و تمامی معاهدات بین‌المللی  و تایید تمامی انتصابات دیپلماتیک در مجلس نمایندگان انجام می‌گیرند.

قوه اجرایی(مجریه): رییس جمهوری که رییس کشور و دولت مکزیک است، در راس این قوه قرار دارد. رییس جمهوری مکزیک همچنین فرمانده نیرو‌های مسلح مکزیک نیز محسوب می‌شود.

رییس جمهوری همچنین با تایید مجلس سنا اعضای کابینه و سایر مقامات دولتی را منصوب می‌کند. رییس جمهوری مسوءل اجرای قانون است و همچنین بر اساس قانون اساسی به وی اختیار وتو کردن مصوبات مجلس داده شده است.

قوه قضاییه: در راس قوه قضاییه مکزیک دادگاه عالی عدالت قرار دارد.این دادگاه متشکل از ۱۱ قاضی است که با تایید مجلس سنا توسط رییس جمهوری انتخاب شده‌اند.

سایر نهاد‌های قوه قضاییه که زیر مجموعه دادگاه عالی عدالت محسوب می‌شوند، عبارتند از: دادگاه انتخاباتی، دادگاه‌های اتحادیه و بخش و شورای قضایی فدرال.

اقتصاد در مکزیک

تولید ناخالص داخلی این کشور 353/1 تریلیارد دلار است که در سال ۲۰۰۷ میلادی رشدی ۳ درصدی داشت.

۴۵ میلیون و ۳۸۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند و نرخ بیکاری در آن 7/3 درصد است. حدود ۱۴ درصد از مردم این کشور به غذای مناسب دسترسی ندارند. نرخ تورم در آن 8/3 درصد است.

محصولات صادراتی این کشور شامل محصولات کارخانه‌ای، نفت و محصولات نفتی، نقره، میوه، سبزیجات، قهوه و پنبه است که به کشورهای آمریکا (84/7 درصد)، کانادا (1/2 درصد) و اسپانیا (3/1 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات فلزکاری، فلزات تراشکاری شده، ماشین‌آلات کشاورزی، تجهیزات الکترونیک، قطعات ماشین برای مونتاژ، هواپیما و تجهیزات آن است که از کشورهای آمریکا (9/50 درصد)، چین (5/9 درصد)، ژاپن (۶ درصد) و کره جنوبی (2/4 درصد) وارد می‌شود.

مردم مکزیک

جمعیت این کشور ۱۰۸ میلیون و ۷۰۰ هزار و ۸۹۱ نفر است که میانگین سنی آنها 6/25سال است.

امید به زندگی برای زنان 56/78سال و برای مردان 84/72 سال است. 

76/5 درصد از مردم آن مسیحی کاتولیک و 3/6درصد پروتستان هستند. زبان رسمی آنها اسپانیایی است.

مکزیک در یک نگاه

مساحت ۱،۹۷۲،۵۵۰ کیلومتر مربع
جمعیت ۱۰۸،۷۰۰،۸۹۱ نفر
پایتخت مکزیکوسیتی
واحد پول پزو
دامنه اینترنتی mx.
پیش شماره ۵۲+




تاريخ : سه شنبه 20 فروردين 1392برچسب:, | 16:49 | نویسنده : علی سلطان رضایی |